Reiknipeningur
Franskur reiknipeningur er meðal þess sem fundist hefur við fornleifauppgröftinn. Slíkir peningar voru notaðir sem merki á línum til útreiknings og höfðu sjálfir ekkert sérstakt verðgildi. Línurnar voru dregnar á dúk eða fjöl en einnig voru til reikniborð með inngreiptum línum. Peningurinn sem fannst á Skriðuklaustri er skreyttur sverðliljum, merki frönsku konungsfjölskyldunnar og Möltukrossi, sem tengist meðal annars musterisriddurum og ýmsum miðaldareglum í Evrópu. Þekkt er að franskir konungar létu árlega slá reiknipeninga handa embættismönnum sínum og þetta er einn slíkur, trúlega frá síðari hluta 15. aldar. Hvernig hann er kominn til Íslands og hvort hann hefur verið notaður við útreikninga á Skriðuklaustri verður ekki sagt til um með vissu en Stefán biskup Jónsson var lærður frá Frakklandi og gæti hafa komið með peninginn
Heilög Barbara

Í rústum kirkjunnar fannst líkneski af
heilagri Barböru, en það var framleitt í Utrecht í Hollandi á 15. öld (
Þóra Kristjánsdóttir, 2008, bls. 148-149). Það var brotið þegar það fannst en sambærilegt líkneski, sem aðeins eru til varðveitt erlendis, eru um 35 cm á hæð.
Barbara stendur þar á skreyttum stalli með bók í annarri hendi en turn í hinni. Líkneskið var gert úr leir og greina má fingraför á innanverðum brotunum eftir þann sem mótaði það. Heilög Barbara er venjulega til verndar gegn hruni, jarðhræringum, eldi og hita en á tímum mikilla faraldra í Evrópu á 15. öld breyttist hlutverk hennar í að vera einnig til verndar gegn sótthita. Heilög Barbara tilheyrði hópi þrettán annarra dýrlinga sem allir höfðu það hlutverk að vera verndandi gegn þeim farsóttum sem geisuðu á þessum tíma.
Áhöld til lækninga
Við uppgröftinn hafa fundist áhöld til lækninga, auk þess sem frjókornagreiningar sýna fram á að þar hafi verið ræktaðar lækningajurtir, samhliða annarri garðrækt.
Læknisáhöldin eru einkum bíldar, skurðarhnífar og prjónar sem notaðir voru til að loka sárum og skurðum. Einnig lyfjabaukur úr leir og lyfjaglös úr gleri.

Afþreying

Taflmaður fannst í úrgangsleifum í innganginum við hlið matsalarins. Elstu heimildir um skáklistina eru frá 6.öld e. Kr. og talið er að kirkjunnar menn hafi flutt nútímaskák hingað til lands á fyrstu öldum kristni. Erlendis finnast taflmenn oft í klausturrústum.
Eins hafa við uppgröftinn fundist tveir teningar og ein kotra. Hvort tveggja hefur verið þekkt jafn lengi og skákin.
Gullhringur
Gullhringur fannst í gröf við kór kirkjunnar á Skriðuklaustri. Óvíst er frá hvaða tímabili hann er, nema að því leyti að ljóst er að um miðaldagerð er að ræða og erlenda smíð.
Liljulauf

Liljulaufið fannst í útjaðri kirkjugarðsins, við útvegg þess herbergis sem nefnt hefur verið scriptorium. Á laufinu er festing og er hvoru tveggja úr járni.
Við fornleifarannsókn sem fram fór á 6. áratug síðustu aldar á kirkjum Skálholtsstaðar fundust nokkur liljulauf, og liljulauf úr blýi fannst einnig á kistuloki við uppgröft á klausturrústunum í Viðey árið 1988. Slík lauf voru algeng sem skraut á ýmsum kirkjumunum, s.s. ljósahöldum, kertagrindum, sem og koffortum eða líkkistum, út miðaldir og jafnvel lengur.
Hnífskaft
Einn þeirra hnífa sem fannst [2009] er með skreyttu skafti úr látúni. Fannst hann í sjúkrasal
klaustursins. Skreytingin sýnir Maríu mey en klaustrið var helgað henni.