Gunnar Gunnarsson var tilnefndur til Nóbelsverðlaunanna 1918, 1921, 1922 og 1955. Næst því að hljóta hin eftirsóttu verðlaun komst hann 1955. Nóbelsnefndin (skipuð aðalritara akademíunnar og tveimur öðrum meðlimum) mælti þá með sem fyrsta valkosti að verðlaununum yrði deilt milli íslensku höfundanna Gunnars Gunnarssonar og Halldórs Laxness.
Í meirihluta tilfella fram til þess höfðu tillögur nefndarinnar fengið brautargengi hjá akademíunni, sem skipuð er átján manns, enda um að ræða vel ígrundaðar tillögur, eins konar málamiðlanir byggðar á þeim sjónarmiðum sem akademíumeðlimir setja fram í umræðum mánuðina á undan. Það er hins vegar ekki einhlítt að tillögur nefndarinnar nái fram að ganga. Annar valkostur nefndarinnar 1955 var að hinn belgíski Baie hlyti verðlaunin eða spænski höfundurinn Jiménez. Síðan skilaði þriðji nefndarmaðurinn séráliti um að Halldór Laxness ætti að fá þau einn. Eftir miklar umræður og atkvæðagreiðslur varð sú tillaga ofan á hjá akademíunni.
| Æskan |
Leiðarlokin |
| Þrautin | Gunnar og Þýskaland |
| Framinn | Skandinavismi |
| Heimförin |